Κυριακή, 3 Ιουλίου 2016

Ανοίγεις την πόρτα και παρατηρείς.
Το πρώτο φως της μέρας, τον ήχο από τον κόσμο, το θρόισμα των φύλλων, παρατηρείς τα δέντρα, τα παιδιά, τα χέρια σου.
Ανοίγεις τα χέρια και θυμάσαι. Όλα εκείνα.
Το πρώτο φως της μέρας, τον ήχο από τον κόσμο, το θρόισμα των φύλλων, τα δέντρα, τα παιδιά, τα τότε χέρια σου.
Ακούς βήμα γοργό, σηκώνεις το κεφάλι και σε βλέπεις να ορίζεις το περπάτημα του πρώτου σου φιλιού. Vivo, με αγγίγματα prestissimo αρχικά και ήρεμο κατόπιν.
Ανοίγεις το παράθυρο, μήπως και μπει η λαχτάρα η αιώνια να δαμάσεις τον εαυτό σου.
Και παρατηρείς. Τη μνήμη σου που εντάχθηκε στο αντίπαλο στρατόπεδο και τις σφαίρες της που βρήκε έτοιμες από εσένα, σε σχήμα ανθρώπινο.
Βουλιάζουν την καρδιά και το μυαλό σου κι έχεις για σωσίβιο την κάθε σου ανάσα.
Παρατηρείς τη μάχη που ξεσπάει στο άυλο κορμί σου, κορμί που ο ίδιος έφτιαξες για να επιβιώσεις.
Παρατηρείς τα βήματα που έρχονται κοντά σου και βάζεις μέσ' το σπίτι την καρέκλα που καθόσουν.
Ακούς το ρυθμό να σου γελάει και θέλεις να τον διώξεις.
Κλείνεις τα παράθυρα.
Κλειδώνεις την πόρτα.
Χάνεσαι στην άμοιρη σιωπή σου.
Τι ωραία που θα 'ταν απλώς να κοίταζες. 

Παρασκευή, 1 Απριλίου 2016

Εισπνέω λέξεις και εκπνέω  συναίσθημα.
Εισπνέω συναίσθημα και βγαίνει αέρας.
Καμία συνθήκη δεν καθίσταται ως αναγκαία.
Καμία συνθήκη δε θα ορίσει το συναίσθημα.
Και κανένα συναίσθημα δε θα ξέρω ότι είναι συναίσθημα.
Δίκαιο για τον έρωτα, άδικο για σένα.

Δευτέρα, 18 Ιανουαρίου 2016

Colourful (Mon)Day


Να περιμένω για μια μπόρα.
Σταγόνα σταγόνα, να μεγαλώνει η επιθυμία.
Να ξεχειλίζει από χτυπήματα, από εκείνα τα ελπιδοφόρα.
Τα ψεύτικα.

Το θέλουμε το ψέμα, πώς αλλιώς θα αναγνωρίσουμε την αλήθεια;
Να γίνει η σταγόνα χείμαρρος.
Να μεγαλώσει, να γίνει ποταμός.
Να πέσουμε μέσα, να βουλιάξουμε στα "θέλω".
Να δούμε τα "πρέπει" με το "έτσι θέλω" και να τ' αναιρέσουμε.

Κι αν δεν βουλιάξουμε, εν τέλει, ας επιπλέουμε.
Να επιπλέουμε.
Να ζούμε στην επιφάνεια του βυθού μας.
Να αποφασίζουμε τι θέλουμε, αν θέλουμε.

Αν επιπλέουμε.
Αν ζούμε στην επιφάνεια του βυθού μας.
Αν αποφασίζουμε τι θέλουμε, να θέλουμε.

Να εισπνέουμε ροή.
Ακατάπαυστα.
Ίσως με παύση ογδόου, μια μουσική άνω τελεία.
Να μην αναπνεύσουμε σταθμούς.
Να τους δημιουργούμε.
Κι αν δεν μπορείς να δημιουργήσεις, τραγούδησέ τον.
Εξ ολοκλήρου με δικές σου μελωδίες.
Ακούγεσαι παντού και το μυαλό χορεύει σε 3/4.


Φώτισέ μου το γκρίζο.
Το γκρίζο δεν είναι καλό.
Παίξε με τα ενδοχρώματα.
Αν έρχεσαι.
Να έρχεσαι.





L.D.

Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2015

εφιάλτης.


εφιάλτης ο [efiáltis]
 ουσιαστικό αρσενικό
1.τρομακτικό όνειρο 
2. κάτι πολύ δυσάρεστο 


Περίεργη νύχτα.
Περίεργη εποχή.
Ξύπνησα από ένα όνειρο, άσχημο.*
Άνοιξα τα μάτια και περίμενα πως όλα θα έχουν τελειώσει.
Άνοιξα τα μάτια και κατάλαβα πως τίποτα δεν τελείωσε ακόμη.
Σκοτάδι.
Είμαι μόνη.
Η ανάσα είναι από ώρα κομμένη και έχω έναν κόμπο στο λαιμό.
Αναρωτιέμαι τι είδα.
Ξέρω τι είδα γιατί ξέρω τι φοβάμαι.
Πόσα βράδια δεν κοιμήθηκα;
Πόσα βράδια δεν θα κοιμηθώ;
Έχω πολλές απορίες και είναι αργά.
Και δεν μπορώ να απαντήσω.
Και δεν μπορώ να αναπνεύσω.
Αν κλείσω τα μάτια θα επιστρέψει.
Το ξέρω.
Τέτοια ώρα οι σκέψεις μοιάζουν με μικρά άσχημα όνειρα.
Προσπαθώ να θυμηθώ τι είδα.
Δεν ξέρω τι είδα γιατί ξέρω τι φοβάμαι.
Κλείνω τα μάτια.
Δεν είναι πια ένα άσχημο όνειρο.
Έγινε εφιάλτης.





*φοβάμαι τους εφιάλτες και το όνομά τους.



n.


Τρίτη, 8 Δεκεμβρίου 2015

Στη Λάθος Εποχή

Αχ, τι σου είναι η άνοιξη.
Σε ανθίζει, την ανθίζεις και ανθίζετε μαζί. 
Ανθίζει και ο νέος ο αέρας που τόσο νοστάλγησες να νιώσεις.
Πιστεύεις πως θα ανθίσει και η στερνή σου σκέψη, η αβάσταχτή σου επιθυμία να μεγαλουργήσεις. Και όπως πάντα, σκοτοδινιείς.
Αυτή σκέπτεσαι κι αυτή αναζητείς.
Εξάλλου, στο δρόμο της αναζήτησης βρίσκεσαι αενάως.
Ζητάς την αλλαγή και αναζητάς το ποθητό.
Αυτό που θα σε κάνει να ξεχάσεις αυτό για το οποίο κάποτε πόνεσες.
Αυτό, που με το άγγιγμά του θα επουλώσει κάθε πληγή και θα σου δώσει τη δύναμη να κάνεις αυτό που ποτέ δε φαντάστηκες.
Να κάνεις αυτό που θα έχει τέτοια ουσία για εσένα, πού θα θέλεις να βγεις μια για πάντα από τη μίζερη ζωή σου.
Κι έτσι, θα βιώσεις την ευτυχία.
Και μόλις συνειδητοποιήσεις την ύπαρξή της, θα υπεραπλουστεύσεις την αξία της.
Διότι δεν μπορεί να ποθείς κάτι που ήδη κατέχεις. 
Τι να το κάνεις να θέλεις να είσαι κυρίαρχος των υπαρχόντων σου; 
Εξ ορισμού ο άνθρωπος ζηλεύει αυτό που δεν έχει. 



Κι αυτός που δεν αισθάνεται την αγάπη, τι στο καλό αναζητεί; 





LD

Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2015

Σκέψεις Τεσσάρων Δευτερολέπτων

Κουρασμένα μάτια.
Καμία ψυχή κομμένη, κανένας αγκώνας φθαρμένος.
Αφήνουμε τον σουρεαλισμό στην άκρη και αντιμετωπίζουμε την πραγματικότητα.
Ακούς να σου φωνάζει τι θέλεις, τι έχει να πει.
Και νωθρά (απο)δέχεσαι αυτά που σου χαρίζονται.
Να κι άλλο ψέμα, λες και σου χαρίζεται το οτιδήποτε. Απλά σου δίνεται. Με αντίτιμο τον πιο απόμακρο λυγμό σου.
Γελάς.
Δείγμα της ολοκληρωτικής ανικανότητας να διαλέξεις το επόμενό σου βήμα.
Φυσάς τον καπνό.
Κανένας θυμός, καμία δόση του. Αγνός αέρας, αυτός που κινούσε την ψυχή που σου επέτρεπε να λατρεύεις αυτά τα μάτια.
Πόσο όμορφος φαίνεται ο άνθρωπος μέσα τους.
Σε αυτά τα μάτια που μίσησες τις μεγαλύτερές σου αλήθειες.
Βλέπεις, το βλέμμα σου χωράει ακριβώς μέσα τους.
Ίσως ανήκεις εδώ. Ίσως τελικά να πρέπει να ανήκεις εδώ.
Ώπα. Παύση.
Πάλι κάπου πρέπει να ανήκεις, πάλι άλλος εαυτός να σε κυβερνάει, πάλι να βρίσκεις γοητευτικό το τέλμα.
Όσο και να φωνάξεις, δεν σε ακούνε.
Τι άλλο έχεις να πεις.
Άντε.
Σιγά πια με τη σιωπή.
"Σ'αγαπάω".


LD

Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2015

ανάσα.


έρωτας ('erotas
ουσιαστικό αρσενικό
1. έντονη έλξη για κάποιον 
2. μεταφορικά το αντικείμενο του έρωτα 


Ιερή η στιγμή που η ανάσα του έρωτα αγγίζει τα χείλη.
Λίγα λεπτά πριν δυο ψυχές μετουσιωθούν σε μια.
Με το αθώο άγγιγμα θα σφραγίσουν το 'για πάντα' τους.

Κάτω από το χλωμό φεγγάρι διαβάζουν οι ερωτευμένοι
τις ρυτίδες των χεριών και τα σημάδια.
Τελετουργικά αγγίζουν τα ακροδάχτυλα τη σάρκα.
Συγκινημένοι.
Ευχαριστούν τον θεό τους για το πολύτιμο δώρο της αφής.

Αγγίζουν τα διψασμένα για αγάπη χείλη τους.
Τώρα αναπνέουν.
Νιώθουν το τέλος της ασφυκτικής μοναξιάς.
Ανήκουν.
Βρίσκουν την χαμένη ύπαρξή τους στην αγκαλιά.
Ανάγκη για ολοκλήρωση.
Μία ψυχή σε δύο.

Παλεύουν,πέφτουν,ματώνουν.
Κοιτάζονται στα μάτια, 'για πάντα' ψιθυρίζουν.
Το πιστεύουν.
Φοβισμένοι ερωτευμένοι.
Ακόμη κι αν σπάσουν τα ανύπαρκτα δεσμά τους
μονάχα τους καρπούς,μα όχι τις ψυχές,θ'απομακρύνουν.



n.